Hippocrates en andere systemen
Veel van de vroegere vormen van natuurgeneeskunde baseren zich op het idee van een basisconstitutie die voor ieder uniek is, en die naar verschillende categorieÎn kan worden ingedeeld. Zo kende de Griekse arts Hippocrates (4e eeuw voor Christus) een gelijksoortige indeling als ayurveda kent. Hippocrates, en ook de Griekse filosoof Plato, deelde mensen in naar de drie types onder invloed van ‘wind’, ‘gal’, en ‘slijm’. Dit zijn de bijproducten in ayurveda van de drie dosha’s vata, pitta en kapha. Later ontwikkelde deze driedeling zich in een vierdeling: ‘gal’, ‘slijm’, ‘bloed’, en ‘zwarte gal’. Deze typering van vier constitutietypen heeft zijn invloed gehad tot ver in de westerse geschiedenis van de natuurgeneeskunde.
In de Chinese natuurgeneeskunde werkt men met constitutietypes gebaseerd op yin en yang. En zo zijn er meerdere voorbeelden van veel gebruikte systemen van natuurgeneeskunde die werkten, en nog werken, met het principe van individueel verschillende basisconstituties. Dit heeft verregaande consequenties voor de keuze van leefstijl, voeding, remedies en behandelingen. Wat voor de een goed is, hoeft dat niet te zijn voor de ander!
Er zijn ook in de meest recente gebieden van preventieve geneeskunde ontwikkelingen gaande die duiden op een terugkeer naar dit oude idee van verschillende soorten basisconstituties van mensen.